Serwis  

Journ. of Brann

Gra

Rasy

Klasy

Teksty

Galeria

Pliki

Kontakt

Journey of Brann - Stranglethorn

Po raz kolejny pozdrawiam Was towarzysze. Moje podróże zaprowadziły mnie na południe, za bursztynowe pole Westfalli, do bujnego królestwa dżungli Stranglethorn Vale. Chociaż moje poprzednie spotkania były delikatnie mówiąc niebezpieczne, oni pod żadnym względem nie mogą być porównywani do tego czego doświadczyłem w ten dzień.

Kraina tropikalnych ptaków i cichych drapieżnych kotów, które wydawało się wychodzą z każdej strony, mimo to ruszyłem w głąb te pokrytej parą dżungli. Ku mojej uciesze i ogromnej uldze znalazłem strumień słodkiej wody przy którym klęknąłem i napełniłem na nowo mój bukłak. Gdy jeszcze opluskiwałem chłodną wodą moje spocone brwi, zauważyłem dziwny cień ruszający się za pobliskim liściem.

Z kątem oka, mogłem zauważyć, że potwór był jakimś rodzajem drapieżnego gada - i że był przynajmniej dwa razy większy ode mnie! Ale to nie wystraszyło mnie tak jak jego straszne, płonące oczy, które świeciły brylantowo jak bliźniacze gwiazdy na bezksiężycowym niebie. Zamarzłem w miejscu - zrozumiałem, że ta bestia to Basilisk. Te wielonożne drapieżniki swą szczęką mogą skruszyć nawet zbroję płytową, w dodatku mają śmiertelne spojrzenie, przez które jeżeli ktoś będzie złapany zamienia się w kamień!

Oczy trzymałem mocno zaciśnięte i powoli zacząłem wyjmować mój dwulufowy pistolet. Nie mając czasu na rozważanie alternatyw, pociągnąłem za spust i dałem poczuć potworowi smak armaty w racach Krasnoludów. Odrzucony wybuchem, szybko wstałem i złapałem się za bitewny topór. Gdy dym z mojego pistoletu rozrzedził się, zobaczyłem, że bestia uciekła, zostawiając mnie z myślami czy moje galwanizowane kule przebiły jego twardą, pokrytą kryształowymi łuskami skórę. Mogę zapewnić Cię, że tylko moje duże doświadczenie w walce z magicznymi bestiami uratowało mnie przed niechybną śmiercią.